Op 26 en 27 april staat de Filippijnse Cordillera in rep en roer voor de jaarlijkse Cordillera dag. Een dag waarop de hoofdzakelijk inheemse bevolking van deze streek aandacht vraagt voor de vernietigende gevolgen van grootschalige mijnbouw, ontbossing, de vele schendingen van mensenrechten en moorden. Wie protesteert wordt geconfronteerd met de harde hand van overheid en leger. De Cordillera-dag gaat dit jaar niet toevallig door in de afgelegen gemeente Lacub, waar niet minder dan drie verschillende mijnbedrijven ontginningsprojecten voorbereiden. De Cordillera ligt dichter bij het bed van de Oost-Vlaamse inwoners dan we denken. Want sinds 1994 ondersteunen ngo Bevrijde Wereld en de Provincie Oost-Vlaanderen er tientallen projecten voor een betere landbouw en gezondheidszorg.

Op 24 april 1980 werd Macliing Dulag, een inheemse chef in de Cordillera, door het Filippijnse leger vermoord. Hij leidde in de jaren ’70 het verzet tegen de bouw van een megadam op de Chico-rivier. Die dam zou meer dan 100.000 mensen treffen in hun voedselvoorziening en inkomen. Door het verzet is de dam er nooit gekomen. Sindsdien is 24 april het hoogtepunt van een jaar vol acties door de Cordillera Peoples’ Alliance (CPA), een beweging van een tweehonderdtal lokale boerenorganisaties, vakbondsafdelingen, vrouwen-, en jongerengroepen die actie voert tegen plattelandsarmoede, mensenrechtenschendingen en werkloosheid. De Cordillera-dag brengt jaarlijks zo een 5000 mensen uit binnen- en buitenland bijeen voor een tweedaagse gevuld met toespraken, debatten, cultuur, maar ook feest.

Mijnbouw zonder grenzen

“De Filippijnse overheid legt deze buitenlandse bedrijven weinig in de weg. Meer dan de helft van de oppervlakte van de Cordillera is aangeduid als potentieel mijnbouwgebied.”

Eén van de grootste bedreigingen voor de bevolking is de grootschalige mijnbouw. De Cordillera is een bergstreek met een rijkdom aan goud en koper. De Filippijnse overheid beschouwt de Cordillera al decennialang als supermarkt van natuurlijke rijkdommen en laat buitenlandse mijnbouwgiganten er lustig shoppen. Ze verdrijven lokale boeren van hun gronden, en bergen worden er ontbost en afgegraven door de zogenaamde ‘open pit’-methode. De mijnbouwbedrijven gebruiken chemische stoffen die in principe opgeslagen worden in reservoirs, maar toch deels in de natuur en rivieren terechtkomen. Veel landbouwgrond rond de mijnen en langs de rivieren is hierdoor ernstig vervuild.

“De Filippijnse overheid legt deze buitenlandse bedrijven weinig in de weg”, vertelt Pascal Van Driessche, programmaverantwoordelijke voor de Filippijnen bij ngo Bevrijde Wereld. “Meer dan de helft van de oppervlakte van de Cordillera is aangeduid als potentieel mijnbouwgebied. Daarnaast zijn er belangrijke belastingvoordelen voorzien voor bedrijven, en probeert de overheid wettelijke beperkingen, zoals het verplichte overleg met lokale gemeenschappen of bepaalde wetten voor milieubescherming, af te bouwen.”

Bovendien kennen de traditionele inheemse gebruiken geen ‘grondbezit’. De lokale inwoners in de Cordillera krijgen grond ‘in bruikleen’ en moeten de grond in goede staat aan de volgende generaties doorgeven. Gesneden koek dus voor de overheid, die deze voorouderlijke grond zo gemakkelijk kan toekennen aan mijnbedrijven.

Stop The Killings

“Zelfs jaren na de feiten verdwijnt de pijn niet. Dat komt omdat geen enkele moordzaak of verdwijning ooit werd opgelost. Geen enkele moordenaar of opdrachtgever werd gestraft.”

Op dit moment zijn veel buitenlandse investeerders afwachtend. Dit heeft alles te maken met het sterk georganiseerde lokale verzet van de CPA en andere organisaties, en met internationale actiegroepen die bedrijven onder druk zetten om meer ethisch en milieubewust te handelen. In plaats van het protest ernstig te nemen, reageert de Filippijnse overheid met brute repressie, net zoals in de tijd van Macliing Dulag. De CPA wordt beschouwd als staatsgevaarlijk en staat op de officiële lijst van terroristische organisaties. Verschillende leiders van de CPA zijn de voorbije jaren vermoord of verdwenen

Beverly Longid is mensenrechtenactiviste bij de CPA. “De lijst met slachtoffers wordt steeds langer”, vertelde Beverly twee jaar geleden aan Bevrijde Wereld. In september 2008 verdween ook James Balao, mede-oprichter van CPA. Tot op vandaag blijft hij vermist. “Zelfs jaren na de feiten verdwijnt de pijn niet”, vertelt Beverly met gebroken stem. “Dat komt omdat geen enkele moordzaak of verdwijning ooit werd opgelost. Geen enkele moordenaar of opdrachtgever werd gestraft.” Ook  Beverly wordt geschaduwd door mensen van de geheime dienst: “Ik ontvang ook dreigberichten op mijn gsm en de telefoon op kantoor. Meestal krijg ik te horen dat ik de volgende ben die ontvoerd zal worden, als ik mijn mond niet houd.”

De kracht van gezamenlijke actie

Dat de Cordillera-dag dit jaar doorgaat in Lacub, een afgelegen gemeente in het hart van de Cordillera, is een strategische keuze. Drie verschillende mijnbedrijven bereiden er namelijk ontginningsprojecten voor. De lokale overheid, medestanders van de mijnbedrijven, heeft getracht om Cordillera-dag op haar grondgebied te verbieden. Maar een petitie onder de bevolking heeft het pleit gewonnen. “De keuze om de Cordillera-dag in Lacub te houden is moedig én slim”, zegt Pascal Van Driessche van Bevrijde Wereld. “Het geeft de bevolking van Lacub de kans om de dreiging die hen boven het hoofd hangt bekend te maken.” “Ons werk is bovendien een eerbetoon aan alle slachtoffers van politieke moorden en verdwijningen”, vertelde Beverly Longid. “Hun werk mag niet verloren gaan. We moéten ermee doorgaan, ook als dat betekent dat we ons leven ervoor moeten opofferen.”

Bevrijde Wereld en de Provincie Oost-Vlaanderen in de Cordillera

Ngo Bevrijde Wereld en de Provincie Oost-Vlaanderen ondersteunen tientallen projecten in de Cordillera. Dit doen ze samen met hun partner CDPC (Center for Development Programs in the Cordillera), een zusterorganisaties van de CPA. Het partnerschap focust op duurzame ontwikkeling van inheemse gemeenschappen in de Cordillera-regio. In dit kader worden allerhande vormingen gegeven zoals landbouwtechnieken en capaciteitsopbouw van lokale leiders. CDPC neemt het voortouw in de ontwikkeling van alternatieve, aangepaste technologie voor irrigatie, oogstverwerking en energie-opwekking voor huishoudelijk en agrarisch gebruik. Daarnaast zet CDPC zich dagelijks in voor lokale vrijwillige gezondheidszorg en veilige kleinschalige mijnbouw als aanvullend inkomen. “Naar aanleiding van de Cordillera-dag 2011 is het niet minder dan gepast om hun engagement in de kijker te zetten en zo een flinke duw in de rug te geven”, besluit Pascal van ngo Bevrijde Wereld.

————————————————————————

Paasmaandag, 25 april op AVS: ‘Taxi Filippino, de beklijvende documentaire over de Cordillera’

In de reportage TAXI FILIPPINO maak je onder meer kennis met de vindingrijkheid en het grenzeloze optimisme van de Filippijnse bevolking. Regisseur en videoreporter Roel Nollet gaat in de film op zoek naar verhalen achter de projecten van ngo Bevrijde Wereld en de Provincie Oost-Vlaanderen. In de film kijk je ook mee door de lens van fotograaf Bart De Bock, die onderweg een indrukwekkende reeks beelden maakte. Het verhaal van Beverly Longid en de verdwijning van James Balao komen ook aan bod in deze reportage.

——————————————————————-

Lees het volledige interview met Beverly Longid op www.bevrijdewereld.be of via deze link

Meer info over de Cordillera en de projecten van Bevrijde Wereld? Contacteer Pascal Van Driessche via pascal.van.driessche@bevrijdewereld.be of 03 777 20 15

Meer info over de Provincie Oost-Vlaanderen in de Cordillera? Klik op deze link.

Foto’s in hoge resolutie, extra achtergrond en artikels? Contacteer Sofie Van Der Straeten, via sofie.vanderstraeten@bevrijdewereld.be of 03 777 20 15

Bekijk de DVD Taxi Filippino via deze link. Deze kan je ook bestellen via sofie.vanderstraeten@bevrijdewereld.be

Cordilleradag: de jaarlijkse Cordillera dag valt officieel op 24 april. De data waarop de acties en vieringen doorgaan kunnen iets later liggen, zoals ook dit jaar op 26 en 27 april 2011.

In de gemeente Balbalan ondersteunen Bevrijde Wereld en de Provincie heel wat initiatieven. Op het moment van het bezoek waren de boeren er volop bezig met de aanleg van een irrigatiesysteem voor 15 hectare rijstvelden. Een wereld van verschil voor de 85 boerenfamilies die hiervan gebruik zullen kunnen maken. Een dorp verderop bezoekt de delegatie een coöperatie voor rijst en klein landbouwmateriaal. Hier nemen de vrouwen de touwtjes in handen. De coöperatie leent rijst uit aan boeren tijdens moeilijke periodes. Na de oogst geven de boeren de rijst terug, samen met een haalbare interest. Zo kan de coöperatie steeds verder groeien en meer families helpen.

Ondanks de armoede blijven de Filippijnse boeren niet bij de pakken zitten. De mooiste voorbeelden vind je daar waar armoede aanzet om inventief om te springen met al wat je hebt. In de gemeente Sagada bijvoorbeeld maken ze pasta en noedels uit pompoenen. Een originele en succesvolle manier voor boeren om uit de pompoenoverschotten extra inkomsten te halen. En in het dorp Uma fietsen de boeren koffiebonen en maïs bij elkaar. Door de trapbewegingen drijven ze een molen aan die de pel van de koffiebonen en maïs verwijdert. Ook de delegatie kroop op de fiets: “Getest, geproefd en goedgekeurd!”

Samen in beweging

Al deze projecten worden gecoördineerd door onze partner CDPC (Center for Development Programs in the Cordillera). CDPC is een koepelorganisatie van 12 ngo’s die meer dan 100 boerenorganisaties ondersteunt. Jimmy Khayog, voorzitter van CDPC, ziet de projecten als belangrijke hefbomen: “De projecten zorgen niet alleen voor een betere economische situatie. Ze stimuleren de boeren ook om op te komen voor zichzelf en te reageren tegen de vele schendingen van mensenrechten in de Filippijnen.” Vanuit deze visie op ontwikkeling blikt Jimmy dan ook met een goed gevoel terug op de voorbije 17 jaar van partnerschap met Bevrijde Wereld en de Provincie Oost-Vlaanderen: “De samenwerking is gebaseerd op dialoog en verbondenheid. We beseffen dat we samen in beweging zijn.”

De kracht van georganiseerde boeren

Agnes Verspreet, Noord-Zuidconsulente van de Provincie, is enthousiast over het bezoek en het samenwerkingsverband: “Het is belangrijk om stil te staan bij het begrip ‘ontwikkeling’ en te luisteren naar de visie van de mensen zelf. Het programma in de Cordillera combineert dan ook de twee pijlers waar wij voor staan, namelijk directe lotsverbetering en de maatschappelijke emancipatie van de lokale bevolking.” Gedeputeerde Eddy Couckuyt besluit met overtuiging: “We blijven geloven in de kracht van de georganiseerde boeren, in het talent van de volksorganisaties en in de internationale solidariteit om samen verandering te brengen. De Provincie Oost-Vlaanderen gelooft in deze projecten en in het partnerschap.”

MAAK ZELF NOEDELS UIT POMPOENEN!
Zin om zelf noedels uit pompoenen te maken?
De Filippijnse boeren uit Sagada tonen je hoe het moet op de ‘FOOD edition’ van onze documentaire Taxi Filippino. Bestel de dvd via mail naar sofie.vanderstraeten@bevrijdewereld.be of via 03 777 20 15.

De aanhoudende kolonisatie in de Cordillera

De Cordillera regio wordt bevolkt door anderhalf miljoen mensen, waarvan de meerderheid Igorot is. Deze naam wijst op de inheemse bevolkingsgroepen die ondanks de Spaanse en Amerikaanse kolonisatie hun eigen cultuur in stand konden houden. Tijdens de kolonisatie werden zij naar de uithoeken van het land verjaagd, waaronder de bergachtige Cordillera. De regio staat bekend om haar natuurlijke grondstoffen. Een zegen die tegelijk een vloek is. Want hoewel de regio rijk is aan bodemschatten, is het merendeel van de inheemse gemeenschappen in de Cordillera arm.

Hun ontwikkeling wordt vandaag nog steeds belemmerd omdat de overheid ze negeert en marginaliseert. De overheid beschouwde de Cordillera decennialang als supermarkt van natuurlijke rijkdommen en liet grote mijnbouwgiganten lustig shoppen. Bergen werden leeggeplunderd en inheemse gemeenschappen werden verder weg gedreven. Jayson Fajarda, medewerker van Bevrijde Wereld in de Filippijnen, vertelt: “Onder het mom van ‘ontwikkelingsprojecten’ hebben de vorige regeringen grote dammen laten bouwen om elektriciteit op te wekken. De economie en levenswijze van de inheemse gemeenschappen werd hierdoor ernstig verstoord. De dammen hebben de streek voor een groot deel verwoest.”

De boeren in Balantoy: een traditie van samenwerking

Balantoy is een typisch dorpje in de provincie Kalinga, diep in de Cordillera. De inwoners maken deel uit van de Salegseg-stam. Bevrijde Wereld en CDPC werken er samen met de lokale boerenorganisatie BFAD (Balantoy Farmers’ Association for Development) aan een hogere voedselproductie voor de dorpelingen. Het bergachtige gebied rond dorpen zoals Balantoy maakt het voor boeren heel moeilijk om hun rijstvelden te bewerken. Bevrijde Wereld en CDPC voorzien onder meer in landbouwwerktuigen zodat de boeren hun rijstvelden beter kunnen bewerken en uitbreiden.

Het meest succesvolle project van deze samenwerking is de oprichting van een rijstcoöperatie, een toonbeeld van samenwerking en eendracht binnen de boerenorganisatie. De coöperatie begon met een klein aantal bundels rijst, de bijdrage van enkele leden. Geleidelijk aan sloten steeds meer mensen zich aan bij de coöperatie. De hoeveelheid rijst nam toe naarmate het aantal leden van de boerenorganisatie en de coöperatie groeide. De succesvolle samenwerking is mede te danken aan het Alluyon-gebruik binnen de Salegseg-stam. Alluyon is een traditie van ‘samenwerking’.

Promoten van inheemse duurzame landbouwtechnieken

De projecten hebben de meeste kans op slagen, wanneer deze zijn ingebed in de lokale cultuur. De inheemse gebruiken bieden bovendien een rijkdom aan duurzame technieken. In 2010 ondersteunden Bevrijde Wereld en CDPC in Balantoy de bouw van een agamang, een inheemse graanschuur. Bij de bouw van een agamang worden geen spijkers gebruikt. De houten onderdelen worden zodanig nauw tegen elkaar gedrukt dat het bijna onmogelijk is om spleten te vinden. Deze structuur garandeert een constante temperatuur binnen de graanschuur. Rijst en andere granen blijven zo langer bewaard en ze zijn tegelijkertijd beter beschermd tegen bederf en ongedierte.

Het heft in eigen hand

Naast het versterken van de boerenorganisaties en het promoten van duurzame landbouwgebruiken zijn Bevrijde Wereld en CDPC steeds op zoek naar de juiste technologieën die de onafhankelijkheid van de inheemse gemeenschappen waarborgen. CDPC investeerde daarom in smeedgereedschap opdat de boeren zelf hun werktuigen kunnen ontwerpen en herstellen om hun rijstvelden te bewerken.

“De gemeenschappen in de Cordillera leveren een voortdurende strijd tegen de uitbuiting van de natuurlijke rijkdommen in de streek en de bedreiging van hun cultuur. De strijd om hun voorouderlijk land te beschermen, staat voor hen gelijk aan hun recht op een waardig leven”, vertelt Jayson Fajarda.

Meer weten over de Filippijnse Cordillera? Bestel ‘Taxi Filippino’, de beklijvende documentaire over de projecten van Bevrijde Wereld in de Cordillera, via mail sofie.vanderstraeten@bevrijdewereld.be of 03 777 20 15.

De Provincie Oost-Vlaanderen, Bevrijde Wereld en CDPC zijn partners in de Filippijnse Cordillera.

In februari bracht een delegatie van de Provincie Oost-Vlaanderen een bezoek aan de Filippijnse Cordillera-regio, waar het samenwerkt met Bevrijde Wereld en CDPC, het Center for Development Programs in the Cordillera. De meeste aandacht van CDPC gaat naar het versterken van (basis)organisaties en hun medewerkers en leden – zodat mensen uiteindelijk zelf initiatief gaan nemen om hun situatie te verbeteren.

Jimmy Khayog is de voorzitter van CDPC, het Center for Development Programs in the Cordillera. Naar aanleiding van het hernieuwde samenwerkingsakkoord gaf Jimmy tekst en uitleg aan de Belgische delegatie die de regio bezocht. “De samenwerking tussen CDPC, Bevrijde Wereld en de Provincie Oost-Vlaanderen is een echt partnerschap, er is dialoog en er wordt naar ons geluisterd. Het partnerschap bestaat al lange tijd, het vertrouwen is dus stelselmatig gegroeid én sterker geworden. Soms zijn er ook moeilijke momenten, als we bijvoorbeeld een deadline omtrent rapportering moeten halen, terwijl we op het terrein af te rekenen hebben met dringende situatie.”

Evenwichtig partnerschap

Nochtans is een evenwichtig partnerschap niet evident. Jimmy Khayog heeft een heel duidelijk visie over hoe een goede samenwerking eruitziet: “Een gelijkwaardig partnerschap betekent dat je elkaar aanmoedigt en ondersteunt, ook als het even wat moeilijker gaat. Het betekent ook dat je ideeën én mensen gaat uitwisselen tussen noord en zuid, om van elkaar te leren. We vinden het heel belangrijk dat mensen in Europa weten hoe we leven en werken in de Filippijnen. Want uiteindelijk is internationale solidariteit tussen mensen het vertrekpunt van een goed partnerschap. We moeten streven naar een breed gedragen sociale beweging om de macht te breken van een kleine sterke groep waarrond de economische belangen geconcentreerd zitten.”

Een aanzienlijk deel van het werk van CDPC bestaat uit het opbouwen van netwerken met basisorganisaties, ngo’s en lokale overheden. Daarin hanteert de organisatie een brede, geïntegreerde aanpak, met aandacht voor sociaal-economische én politieke ontwikkelingen. Heel wat problemen staan namelijk niet los van elkaar. “Op het terrein gaan we aan de slag met volledige dorpsgemeenschappen, met verschilllende doelgroepen, in verschillende economische sectoren. Deze globale aanpak is noodzakelijk. Heel wat organisaties en overheden uit het Noorden beperken zich tot één aspect van ontwikkeling. Ze komen af met vooraf bepaalde plannen en criteria die daarom niet altijd tegemoetkomen aan de noden van de lokale bevolking. De thema’s en keuzes moeten in eerste instantie bepaald worden door de lokale organisaties, enkel dan is er verandering mogelijk.”

Flexibele en snelle aanpak

Een flexibele werkmethode bij het uitvoeren van het ontwikkelingsprogramma is nodig, verklaart Jimmy. “Een tyfoon kan het ontwikkelingsproces bijvoorbeeld volledig onderuit halen, indien de gevolgen van zo’n natuurramp niet aangepakt worden. Als we niet snel inspelen op noodsituaties, ondermijnt dat onze doelstellingen op langere termijn.”

CDPC werkt met een planning en een prioriteitenlijst die vertrekken vanuit de noden van lokale organisaties en de dorpsgemeenschappen. “Die participatieve werkmethode garandeert dat we de juiste keuzes maken,” vertelt Jimmy. “Onze visie is dat ngo’s er zijn om mensen en lokale basisorganisaties te ondersteunen in hun streven naar ontwikkeling. Verder ijveren we ervoor dat basisorganisaties beter vertegenwoordigd worden in de maatschappij – en de politiek in het bijzonder. Op die manier willen we een tegengewicht vormen voor de kleine elite die zowat alle sleutelposities bekleedt in de Filippijnse politiek en economie. Het is niet de bedoeling dat ngo’s de plaats innemen van lokale overheden, maar op dit moment is het wél zo dat overheden te weinig hun verantwoordelijkheid opnemen.”

Agnes Verspreet (Provincie Oost-Vlaanderen)

Klik hier om het volledige interview te lezen (pdf)

De conferentie in Baguio City werd bijgewoond door 76 deelnemers uit 15 landen. Tijdens de vijfdaagse bijeenkomst brachten de deelnemers een bezoek aan Balatoc en Bokod Benguet, twee inheemse dorpsgemeenschappen in de Cordillera-regio. Het internationale gezelschap maakte er kennis met de situatie van de plaatselijke bevolking. In de Cordillera hebben heel wat gemeenschappen bijvoorbeeld af te rekenen met de negatieve invloed van mijnbouwbedrijven – en de bijhorende bouw van stuwdammen.

Tijdens de tweede dag konden de deelnemers kiezen uit verschillende workshops. Eén workshop focuste op de roofbouw van kostbare grondstoffen door grote mijnbouwconcerns. Die praktijk heeft wereldwijd een vernietigend effect op inheemse gemeenschappen.

Enkele deelnemers vertelden hoe hun gemeenschap omgaat met klimaatverandering en grootschalige mijnbouw. Tijdens andere workshops werden documentaires getoond, inclusief ‘Taxi Filippino’, een film over mensenrechten in de Cordillera-regio. De documentaire werd gerealiseerd door Bevrijde Wereld, CDPC en de Provincie Oost-Vlaanderen.

In de slotverklaring werd aandacht gevraagd voor de moeilijke positie van inheemse volkeren inzake klimaatverandering. De deelnemers engageren zich om commerciële (schijn)oplossingen voor het klimaatprobleem resoluut van de hand te wijzen. Tenslotte werd ook het Indigenous Peoples’ Movement for Self-Determination and Liberation (IPMSDL) opgericht, een beweging die het wereldwijd zal opnemen voor de rechten van inheemse volkeren.

Leonard Cabloy (CDPC)

Taxi Filippino FOOD EDITION from Roel Nollet on Vimeo.

Hoewel de Filippijnen vol rijstterrassen liggen, is de archipel het grootste rijst importerende land ter wereld. Ironisch genoeg zijn het de boeren die de rijst telen, die het minste toegang hebben tot voedsel. Ze moeten een deel van de oogst afstaan aan de landeigenaars en tegelijk overspoelen goedkope rijst uit China en nieuwe ‘high yielding’ rijstvariëteiten de lokale markten. En dat heeft desastreuze gevolgen voor de arme boerenbevolking. In plaats van te investeren in de landbouw, steekt de overheid haar geld in het leger. Mijnbouwbedrijven lozen gif in de rivieren die de boeren nodig hebben om hun velden te irrigeren. Om het hoofd te bieden aan die toestand slaan de boeren de handen in elkaar. Ze vinden allerlei snufjes uit om hun werk makkelijker te maken. In Sagada maken ze noedels uit pompoenen. Kinderen zijn er dol op. In dit filmpje kan je ook zelf leren hoe je dat doet…: De FOOD EDITION van Taxi Filippino: Smakelijk!

TAXI FILIPPINO with english subtitles from Roel Nollet on Vimeo.

Taxi Filippino tells the story of a roadtrip through the Cordillera, a mountain region in the North of the Philippines. From the summercapital Baguio to the province of Kalinga, the taxi passes by slums, schools and mining companies, mountain villages and military camps. Corruption is everywhere. More than thousand people fell victim to political assasination under the regime of president Gloria Macapagal Arroyo. Hundreds of others disappeared. And still Filippino’s have the courage to go on.

De slechte wegen en het bergachtige karakter van de Cordillera-regio zorgen ervoor dat zieke patiënten onmogelijk (op tijd) in een ziekenhuis raken. Via kleine, lokale gezondheidscentra slaagt Chestcore erin om ook in afgelegen dorpen mensen met gezondheidsproblemen te helpen – bijvoorbeeld het uittrekken van kapotte tanden of het ontsmetten van wondes. Bovendien zijn de geneesmiddelen en behandelingen in de centra een stuk goedkoper dan in de stad. In het gezondheidscentrum van Uma komen dan ook mensen uit de hele regio over de vloer.

Een lokale medewerker geeft tekst en uitleg over de aanpak van Chestcore: “In eerste instantie promoot de organisatie traditionele behandelingsmethodes, zoals acupunctuur. Als het kan, vragen we mensen om plantaardige medicijnen te gebruiken. Ik denk bijvoorbeeld aan hoestsiroop bereid met plantenextracten. Toch hebben we ook gewone medicijnen in voorraad. Verder proberen we zoveel mogelijk mensen warm te maken voor een cursus EHBO.”

Nu en dan hebben mensen complexe behandelingen nodig, of zelfs een operatie. De medewerker van Chestcore omschrijft het probleem: “De medewerkers van Chestcore doen hun uiterste best om iedereen te helpen, maar bij ernstige breuken of wondes is er een chronisch gebrek aan expertise, medische uitrusting en geneesmiddelen. Een chirurgische ingreep is dus onhaalbaar. In veel openbare ziekenhuizen en gezondheidscentra is de situatie nog erger, zodat mensen er bewust voor kiezen om toch behandeld te worden in één van onze gezondheidscentra.”

“Onze natuurlijke kunstmest bevat heel specifieke bestanddelen. Exact de helft bestaat uit kippenmest, een andere helft uit plantaardig afval, zoals zonnebloemen, waterlelies en eendenkroos. Die samenstelling is bewust gekozen, aangezien kippenmest en zonnebloemen bijzonder rijk zijn aan stikstof – wat de vruchtbaarheid van de bodem verhoogt,” vertelt Santos, één van de initiatiefnemers van het kunstmest-project.

In een tweede fase wordt alles grondig gemengd, laagje per laagje. Onderaan het composteringsvat komt een laag kippenmest, vervolgens de zonnebloemen, het eendenkroos en tenslotte de waterlelies. Er worden ook zorgvuldig geselecteerde organische schimmels toegevoegd, die de compostering van het mengsel aanzienlijk versnellen.

Santos verklaart hoe de optimale compostering precies in z’n werk gaat: “In het compostvat creëren we een constante vochtigheidsgraad van 25%, samen met een temperatuur van zo’n 50° Celcius. Op die manier worden schadelijke bacteriën en ziektekiemen geneutraliseerd. Na exact drie weken is de bio-kunstmest klaar voor gebruik op het veld.”